SUPERDEMOCRATIE - De Senaat der Dingen


Drie cultuurinstellingen gaan in oktober tijdens de tentoonstelling SUPERDEMOCRATIE in dialoog met de Belgische Senaat. BPS22 in Charleroi, BOZAR in Brussel en M HKA in Antwerpen geven de actuele problematiek van de Senaat een culturele dimensie.

1.10.2017 - 31.10.2017

Michaël Van den Abeele

°1974
Geboren in Brussel, BE

Michaël Van den Abeele (°1974, Brussel, België) maakt tekeningen, foto’s, installaties, beeldhouwwerken en video’s. Centrale thema’s in zijn formeel verscheiden werk zijn ruimte, territorium en imaginaire geografieën. In het universum dat de kunstenaar creëert staat de menselijke figuur centraal. Hij is gefascineerd door geografische conditioneringen. Op basis van ogenschijnlijk kleine ingrepen wil hij de manier waarop de mens bepaald is door zijn omgeving in kaart brengen en bevragen. Hij onderzoekt de manier waarop de interactie tussen mensen en objecten verloopt en confronteert zijn toeschouwers hiermee in experimentele settings.

Zijn werk is niet in één oogopslag te vatten. Zijn werken zijn vaak gekenmerkt door een hoge graad aan raadselachtigheid. Hij problematiseert de positie van het individuele binnen grotere gehelen. Hij bestudeert de communicatie en de defecten daarin, de uitwisseling en verwantschap. De afzonderlijke werken die hij uitvoert in uiteenlopende media, winnen aan kracht binnen subtiele presentaties. Binnen die context functioneren ze als fragmenten van ideeën die elkaar versterken en verdiepen en die telkens andere relaties aangaan. Michaël Van den Abeele creëert een andere wereld, een wereld waarin andere natuurwetten heersen en onze maatstaven op de helling worden gezet. Met eenvoudige, subtiele ingrepen verandert hij alles, ondermijnt hij de werking van referentiepunten. Hij werkt bijvoorbeeld met het principe van de fotografische verdubbeling van de zon of de maan, of hij herhaalt een sculpturale handeling zo vaak tot een nieuw abstract beeld in het vizier verschijnt. Hij creëert bij de toeschouwer een verlangen om de gegeven relaties in ruimte en tijd te bevatten, maar laat hem stranden door het onvermogen om dit volledig te kunnen realiseren.